หลุมดำ

คือชิ้นส่วนของวัตถุในเอกภพที่มีแรงโน้มถ่วงสูงมากมาย ไม่มีอะไรออกมาจากรอบๆหลุมดำได้แม้กระทั้งแสงสว่างซึ่งมีความเร็วที่มาที่สุดในจักรวาล เว้นเสียแต่หลุมดำร่วมกัน


 พวกเราก็เลยไม่เห็นศูนย์กลางของหลุมดำ หลุมดำจะมีพื้นที่หนึ่งที่เป็นขอบเขตของตัวมันเอง เรียกว่าเส้นขอบฟ้าสถานะการณ์ ที่ตำแหน่ง รัศมีชวาร์สชิลด์ หากมีวัตถุใดหลุดเข้าไปในของฟ้าเรื่อง วัตถุจึงควรเร่งความเร็วให้มากยิ่งกว่าความเร็วแสงสว่าง ก็เลยจะหลุดรอดออกมาจากเส้นขอบฟ้าเรื่องได้ แต่ว่าไม่มีทางเป็นไปได้ที่วัตถุใดที่จะมีความเร็วมากยิ่งกว่าแสงสว่าง สันจมูกนั้นก็เลยไม่มีวัตถุใดซึ่งสามารถออกมาได้อีกต่อไป พวกเราไม่สามารถที่จะแลเห็นหลุมดำได้ด้วยกล้องที่สำหรับใช้ในการส่องดูดาวอะไรก็ตามเนื่องจากว่าหลุมดำนั้นไม่ไม่แสงสว่างหรือรังสีใดออกมาเลย แต่ว่าสามารถตรวจเจอได้ด้วยกล้องส่องสำหรับดูดาววิทยุและก็คลื่นโน้มถ่วงของหลุมดำ แล้วก็จนถึงตอนนี้ได้ศึกษาค้นพบหลุมดำในจักรวาลแล้วอย่างต่ำ ที่ หลุมดำแบ่งได้ ชนิดเป็นหลุมดำมวลยิ่งยวด เป็นหลุมดำในใจกึ่งกลางของศิลปินจักร หลุมดำขนาดกึ่งกลาง ซึ่งมีต้นเหตุที่เกิดจากการแตกดับของดาวฤกษ์ และก็หลุมดำจิ๋ว ซึ่งเกิดขึ้นในยุดเดิมของเอกภพ แม้ว่าจะไม่สามารถที่จะเห็นข้างในของหลุมดำได้ แม้กระนั้นตัวหลุมดำเองก็แสดงการมีผลเสียกับวัตถุที่อยู่ในเส้นทางโคจรข้างนอกเส้นขอบฟ้าเหตุ ดังเช่น หลุมดำบางครั้งก็อาจจะถูกมองเห็นได้โดยการต่อว่าตามกรุ๊ปดาวที่โคจรอยู่ข้างในศูนย์กลางหลุมดำ หรืออาจจะเป็นไปได้ว่าจะมีการสังเกตแก๊สจากดาวใกล้กันที่ถูกเย้ายวนใจไปสู่หลุมดำ แก๊สจะม้วนตัวไปสู่ด้านใน และก็จะร้อนขึ้นถึงอุณหภูมิสูงและก็ปล่อยรังสีขนาดใหญ่ซึ่งสามารถตรวจหาได้จากกล้องถ่ายภาพโทรทรรศ์ที่โคจรอยู่รอบโลก การสำรวจได้ผลในทางวิทยาศาสตร์คิดเห็นเช่นเดียวกันว่าหลุมดำนั้นมีอยู่จริงในเอกภพ แนวความคิดของวัตถุที่มีแรงดึงดูดมากพอที่จะกันไม่ให้แสงสว่างเดินทางออกไปนั้นถูกเสนอโดยนักดาราศาสตร์มือสมัครเล่นคนประเทศอังกฤษ ในปี 1783 รวมทั้งต่อมีในปี 1795 นักฟิสิกส์ชาวประเทศฝรั่งเศส ก็ได้บทสรุปเดียวกันตามความรู้ความเข้าใจปัจจุบัน หลุมดำถูกชี้แจงโดยแนวคิดสัมพัทธภาพทั่วๆไป ซึ่งทายว่าเมื่อมีมวลขนาดใหญ่มากมายในพื้นที่ขนาดเล็ก ทางในพื้นที่ว่างนั้นจะถูกทำให้มันเหยเกไปจนกระทั่งใจกลางของความจุ เมื่อไม่ให้วัตถุหรือรังสีใดๆก็ตามสามารถออกมาได้ ในขณะที่แนวความคิดสัมพัทธภาพทั่วๆไปชี้แจงว่าหลุมดำ เป็นหลักช่องว่างที่มีสภาวะเป็นภาวการณ์เอกฐานที่ศูนย์กลางและก็ที่เส้นขอบฟ้าสถานะการณ์รอบๆขอบ คำชี้แจงนี้แปรไปเมื่อศึกษาค้นพบกลศาสตร์ควอนตัม การศึกษาเรียนรู้ในประเด็นนี้ชี้ให้เห็นว่าเว้นแต่หลุมดำจะดึงวัตถุไว้นิรันดร แล้วยังมีการเบาๆปล่อยพลังงานด้านใน เรียกว่า รังสีฮอว์คิง แล้วก็บางทีอาจสิ้นสุดลงสุดท้าย

Related Post